efendim. kadın olmak zordur. kadın olmak türkiye'de daha da zordur. kadın olmak totalitarizmde zordur. kadın dinde bir köledir. kadın toplumsal hayatta bir objedir. kimi evlerde abajurdur. bazı gönüllerde sujedir. ama bir zevk ve hizmetçi sujesinden öteye gitmez.
sev ama dokunma, gül ama abartma, koş ama kıvırtma, konuş ama erkekten sonra, lan siz kimle dalga geçiyorsunuz bir insanı böyle büyütürseniz zaten ileride sorunsuz olması gibi bir ihtimal kalmaz. bugünün kızlarına kızan eski jenerasyonun umarım götüne bir şeyler giriyordur. bugünün apolitik neslinin bu hale gelmesine yol açanları destekleyen o eski jenerasyonlar o uyuyan insanlar umarım şemsiyelerle aranız iyidir ve anal yollarınızdaki arterleriniz yoğun değildir.
sokağa çıktığında eve dönmenin garantisi olmayan sayılı şehirlerden biri istanbulda kadın olmak zekayı geliştirir yer yer. örneğin laf yemenin gündelik ve sıradan bir olay olduğu istanbulda bununla mücadele etmek zorunda kalan 17 yaşındaki insan tek yönlü de olsa bir zeka gelişimine maruz kalır. bokların etrafından dolanarak neyin tehlikeli neyin tehlikesiz olduğunu sezebilmeyi öğrenir, algılarını kuvvetlendirir. peki tüm bunları yapmak zorunda mıdır? hayır tabi ki. ama kurtların arasına kuzuları yetiştirip bırakırsanız da sonuç malumdur. iki ucu boklu değnektir. çözüm bellidir. o değneği kırmak.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder